Persoon

/Profiel

/Zie ook

/Gender

Man

/Leven

19/05/1777 (Utrecht) → 16/05/1843 (Brussel)
Datum van de laatste wijziging: 20/02/2026
4 min.

Staatsman, geboren te Utrecht op 19 maart 1777 en overleden te Brussel op 16 maart 1843.

Biografie

Anton-Reinhard Falck werd op 19 maart 1776 in Utrecht geboren. Zijn vader, Otto Willem Falck, was een werknemer van de Oost-Indische Compagnie. Anton-Reinhard Falck startte zijn opleiding aan de Latijnse school en studeerde vervolgens aan het Atheneum van Amsterdam.1 Hij vervolgde zijn opleiding aan de Universiteit van Leiden, waar hij op 26 juni 1799 een thesis over het huwelijk presenteerde. In 1795 en 1796 reisde hij naar Frankrijk en België.2 In 1799 en 1800 keerde hij terug naar Duitsland om universiteiten te bezoeken en om in Göttingen diplomatie te studeren. In hetzelfde jaar werd hij lid van het Amsterdamse stadsbestuur.3

In 1802 was Falck secretaris van de legatie in Madrid voor de Bataafse Republiek. In 1805 keerde hij terug naar Nederland. Na gevochten te hebben voor de onafhankelijkheid, aanvaardde hij toch in dienst te treden van Louis Bonaparte. Hij werd achtereenvolgens secretaris van de Minister van Buitenlandse Zaken en van het departement Koloniën. Bij de aanhechting van Nederland aan Frankrijk, gaf hij al zijn politieke functies op. Dit had tot gevolg dat hij onder toezicht werd geplaatst door de Franse regering.4 Hij vluchtte naar Duitsland, Denemarken en Zweden waar hij de belangen van de Amsterdamse kooplui verdedigde.

In 1812 keerde Falck terug naar Nederland en werd benoemd tot kapitein van een regiment van de Amsterdamse Nationale Garde. In 1813 was hij een van de voorvechters van de nationale opstand tegen de Franse overheersing. Na de onafhankelijkheid benoemde Willem I van Oranje hem tot Staatssecretaris. Hij speelde een belangrijke rol bij de stichting van het Koninkrijk der Nederlanden. In 1817 trouwde hij met de Belgische barones de Roisin.5

Op 7 mei 1816 was Falck als Staatssecretaris mede-ondertekenaar van het Koninklijk Besluit dat de Académie royale des Sciences et Belles-Lettres de Bruxelles reorganiseerde. Hij werd benoemd tot erelid op 7 mei 1818. In hetzelfde jaar participeerde hij actief bij de oprichting van de universiteiten van Luik, Gent en Leuven. 

In 1818 werd Falck benoemd tot Minister van Publiek Onderwijs, Nationale Nijverheid en Koloniën. Hij vervulde missies naar Wenen en Parijs.6 In 1824 werd hij ambassadeur in Londen. 

In 1830 was Falck een tegenstander van de Belgische onafhankelijkheid, toch was hij realistisch over de gevolgen van de Belgische Revolutie. In 1832 werd hij uit zijn ambt gezet en vrijgesteld van zijn politieke verplichtingen. Na de ratificatie van het vredesverdrag op 19 april 1839, benoemde Willem I hem tot buitengewoon gezant en gevolmachtigd minister voor Nederland in Brussel. Hij oefende deze functies uit tot aan zijn dood op 16 maart 1843.

Werken

De belangrijkste publicaties van Anton-Reinhard Falck werden opgesteld tijdens zijn diplomatieke missies of reizen. Zijn briefwisseling werd uitgegeven.7 

Tijdens zijn reis van 1812 tot 1813, stelde hij een werk op over de invloed van de Nederlandse natie op de verlichting van de Noordelijke volkeren. 8Dit werk presenteerde hij in de derde klasse aan het Koninklijk Instituut der Wetenschappen.
 

Publicaties

Bibliografie

Suggestion Quote
Inhoudstafel